Duet

Musiek en Liriek: Lieze Stassen

hy onthou so goed nog

die dagbreek reënboog

en haar lyf se roering in die skemeroog

en die nag se hartstog, liefdesintog

die lentebloeisel in sy gloeirooi vuur

sy is so weerloos met bacchus se odes

ver verwyder van die rooiwyn in sy glas

gedagtes verwaai ‘n haan wat kraai

en die breek van ‘n brander op ‘n lang wit sand

koor

en die vloei van word en ink op papier

bly steeds ‘n tydelike kuur

en die smaak op sy tong bly brak

wanneer sy haar kop laat sak

die pad wat sy verlang is ver en onbeplan

sy wat glo in wat die wêreld kan

sy gee die lewe ‘n kus sy’t in jou berus

deur storms laat sy haar kop op jou getye rus